Wie is Denise Holewijn?
Hallo Allemaal!!
Hier weer eens een stukje van mij. Er is namelijk een hoop gebeurd sinds de verhuizing (nu alweer 2 jaar geleden). Time Flies.. haha!
Toentertijd stond ik nog op de wachtlijst voor een operatie om mijn nek te corrigeren. Ik ben 2 weken opgenomen, maar doordat er geen ruimte tussen mijn nekwervels gemaakt kon worden (i.v.m. vergroeiing), is deze operatie niet doorgegaan. De artsen waren van mening dat als het niet beter werd, het ook niet slechter kon worden. Dus nu om het jaar terug voor controle. Mocht het ooit scheef gaan groeien moet ik alsnog deze operatie ondergaan, maar daar gaan we maar niet van uit.
Door deze ‘korte onderbreking’ had ik in de tussentijd zoveel van mijn opleiding Directiesecretaresse gemist, dat ik het hele 2de jaar overnieuw zou moeten doen. Omdat ik de opleiding niet leuk vond en nog 3 jaar voor de boeg had, heb ik besloten te stoppen. Nu volg ik een thuisstudie ‘Toeristisch Medewerker Binnenland ’ en dat vind ik veel leuker! Het is dan wel geen Hotelmanager wat ik altijd wilde worden, maar wel in de richting van het Toerisme. Na deze opleiding kan ik aan de slag op een reisbureau. Het liefst zou ik nog even door willen leren, zodat ik later mijn eigen reisbureau kan opzetten, gespecialiseerd in reizen met een handicap!
Maar nu niet te vroeg juichen, er zit wel een andere operatie aan te komen. Zoals de meesten van jullie al weten, hebben ze bij verwijdering van de plaat in mijn nek (nu zo’n 4 jaar geleden) mijn slokdarm geraakt. Daar is toen een gat ontstaan, waaraan een zakje begon te groeien. Niets ernstigs op zich, maar het brengt toch de nodige problemen met zich mee, vandaar de keuze van de artsen om hem te verwijderen. De volgende keer volgt hier vast en zeker meer informatie over deze operatie, maar vooralsnog valt daar weinig over te vertellen. Dus verder met het goede nieuws!
Sinds juli 2008 heb ik een hele lieve vriend. In de (nu bijna) 8 maanden dat we samen zijn hebben we al heel wat beleefd samen! Zo ook onze eerste vakantie samen (en voor mij ook de eerste keer zonder paps en mams). Niet zomaar een weekendje weg… nee meteen maar even een Cruise gemaakt langs Zuid-Europa! We zijn begonnen in Genua, Noord-Italië en hebben Barcelona, Gibraltar, Malaga, Tenerife, Lanzerote, Rome, Nice en Madeira bezocht! Het was echt een ongelooflijke vakantie die nog lang in ‘ons’ geheugen gegrift zal staan!
Het volgende leuke nieuwtje is autorijden! Ik ben afgelopen jaar goedgekeurd door het CBR en mag dus eindelijk beginnen met lessen! Dus na de geplande operatie ga ik beginnen. Spannend!! Heb er nu al zin in. Eindelijk weer iets waar ik een beroep kan doen op de stichting! Omdat er zoveel gewoon door de verzekering geregeld wordt heb ik de stichting nog niet echt om hulp hoeven vragen. Vandaar dat het ons wel een goed idee leek om te gaan lessen met het geld van de stichting! Tevens is mijn laptop na ruim 5 jaar toe aan vervanging. Ook dit wordt gerealiseerd met het geld van de stichting!
En dan het laatste nieuwtje waar ik mee wil eindigen. Na de operatie word ik weer opgenomen in Heliomare! Niets ernstigs, alleen maar leuk. Ik ga op ‘woontraining’. Heliomare heeft een aantal ‘appartementjes’ waar je leert zelfstandig te worden en waar oplossingen worden gezocht voor de eventuele problemen die je gaat ondervinden met huishoudelijke taken. Boodschappen doen, de was doen, koken enz., ik ga het allemaal leren! Want ook ik wil wel eens op mezelf gaan wonen!
Dit was het weer voor nu! Hoop dat jullie net zoveel plezier hebben met lezen, als ik had met het typen! Tot het volgende stukje!
Heel veel lieve groetjes van Denise
Wie is Denise Holewijn Terugblik 2008
Hallo allemaal!!
Hier weer even een stukje van mij.
Alles gaat goed met mij. We zijn 28 februari eindelijk verhuisd naar een aangepaste woning, met een slaapkamer en badkamer voor mij beneden. Ik kan nu eindelijk alles weer zelf doen!
Ook ben ik vorig jaar met de opleiding Directiesecretaresse begonnen. Ik vind het leuk om weer naar school te gaan, al is het af en toe nog best wel zwaar voor mij. De opleiding duurt ongeveer 3 jaar, waarvan 1 jaar bestaat uit een stageperiode, waar ik nu al zin in heb.
Ook is er wat minder goed nieuws. Omdat er uit de foto’s is gebleken dat mijn nek scheef groeit, zit ik nu te wachten op een volgende operatie. Ze gaan d.m.v. een halotractie (ijzeren metalen beugel die aan mijn hoofd wordt bevestigd) proberen mijn nek zo te corrigeren, dat hij geen kans meer heeft om scheef te trekken. Door deze operatie ben ik tijdelijk even gestopt met school. Zodra ik hersteld ben van mijn operatie zal ik mijn opleiding weer oppakken.
Ik heb nu nog 2 keer in de week fysiotherapie, waar ze mij een goede loophouding aanleren. Tevens wordt mijn rechterarm goed doorbewogen, om stijfheid te voorkomen.
Dit was het weer voor nu en tot het volgende stukje!
Heel veel lieve groetjes van Denise
Wie is Denise Holewijn Terugblik 2004
Hallo allemaal.
Ik ben 2 april 2004 .eindelijk. thuisgekomen. Na ruim 8 maanden intern de therapieën te volgen mocht ik dat eindelijk vanuit huis doen. Ik wil jullie graag vertellen wat ik in die tijd allemaal gedaan heb en hoe het nu met me gaat.
Toen ik thuis kwam heb ik eerst een week vrij gekregen. Even om weer te wennen aan thuis en een beetje bij te komen. Na mijn week vrij moest ik toch echt weer beginnen met de therapieën. Ik begon met 3 dagen in de week, de dinsdag,donderdag en vrijdag. Ik heb nu nog:
• fysiotherapie
• ergotherapie
• zwemmen
• fitness
• dwarslaesiegroep
• functiegroep
Ik zal in het kort vertellen wat ik allemaal bij mijn therapieën doe.
Bij de fysiotherapie ben ik vooral bezig met lopen en balansoefeningen voor mijn romp. Doordat mijn spasme in mijn rechterbeen erg sterk is loop ik met mijn knie op slot. Mijn fysiotherapeut is nu bezig om mij weer aan te leren goed te lopen, waar ook de rompbalansoefeningen erg bij helpen.
Bij de ergotherapie word vaak mijn rechterhand doorbewogen, omdat ik mijn vingers en pols niet zelf kan bewegen. Door middel van het doorbewegen word het niet stijf. Verder ben ik met mijn ergotherapeut manieren aan het bedenken om de dingen die ik niet (niet zelfstandig) kan doen wel kan uitvoeren met behulp van verschillende hulpmiddelen.
Bij het zwemmen, de dwarslaesiegroep en de fitness ben ik bezig om mijn spierkracht in mijn hele lichaam aan te sterken.
Bij de functiegroep ben ik functioneel met mijn handen bezig, om weer tweehandig dingen kan doen zoals bijvoorbeeld een broodje smeren.
Toen ik thuis kwam was ik nog erg slap met het lopen en had ik gauw last van mijn nek. Ik moest nog beneden in de woonkamer slapen want de trap kon ik niet opkomen. Mijn rechterarm kon niets tot weinig. Nu is alles anders.
Ik loop thuis zonder kruk, langere afstanden moet ik nog wel met mijn kruk lopen, en echt dagjes uit zit ik in mijn rolstoel, omdat lopen dan echt te ver is. Ik heb nog wel last van mijn nek maar lang niet zo snel meer als eerst. Het bed is gelukkig uit de woonkamer en ik loop gewoon naar boven naar mijn eigen slaapkamer (ben wel verhuist van de 2e naar de 1e verdieping). Mijn rechterarm kan ik nu inzetten bij veel dagelijkse dingen, zoals douchen, aankleden enz. Ik kan ook weer gewone dingen doen zoals winkelen, uitgaan enz.
Ik ben ontzettend blij voor alle steun die ik heb gekregen van vrienden, familie,kennissen, de leden van de stichting, alle mensen die een berichtje voor mij hebben achtergelaten en de vele mensen die voor mij gefietst hebben. HARTSTIKKE BEDANKT!!!!!!!!
Heel veel liefs en groetjes van Denise.
Terugblik 2003
Zondag 15 juni 2003 veranderde haar leven in één dramatisch moment voorgoed.
Denise Holewijn, 16 jaar en net geslaagd voor haar VMBO-diploma, is een van de passagiers in de landbouwkar, die in dat fatale ogenblik op de rotonde in de Componistenweg, Nieuw Vennep, omslaat.
Twee meisjes verliezen het leven, zes andere kinderen raken gewond. Onder hen Denise. Ze is er zeer ernstig aan toe. In de eerste spannende dagen na het ongeval sijpelen de onthutsende berichten uit het VU ziekenhuis door. Aan het einde van die eerste week is de diagnose gesteld:
Denise heeft onder meer complexe armbreuken opgelopen en een hoge dwarslaesie.
Nu, twee maanden later, is de toekomst het enige dat telt.
Denise verblijft inmiddels in Heliomare in Wijk aan Zee. Ze telt de dagen af; over een week gaan de metalen pennen uit haar armen. Dat zal haar enige bewegingsvrijheid teruggeven, al is ze de rest van haar leven waarschijnlijk op een rolstoel aangewezen.
Sinds een paar dagen heeft ze ook weer wat gevoel in een van haar benen en ook haar linkerarm lijkt enigszins te kunnen functioneren. Een strohalm die wordt gepakt. Straks gaat ze werken aan spierkracht, wie weet hoe ver ze nog komt.
